Złoty wiek malarstwa flamandzkiego. Rubens, van Dyck, Jordaens... 1608–1678

Wystawa ma być głównym wydarzeniem artystycznym w Muzeum Narodowym i w Polsce w 2007 roku. Pokazane są na niej wybitne dzieła malarzy flamandzkich ze zbiorów Kunsthistorisches Museum i Gemäldegalerie der Akademie w Wiedniu, Gemäldegalerie Schloss Wilhelmshöhe w Kassel oraz czołowych muzeów polskich. Liczba eksponatów wynosi 83 obrazy (w tym 6 obrazów Rubensa, 4 van Dycka, 4 Jordaensa). Taki wybór gwarantuje bardzo efektowny zestaw obrazów, mający stanowić bogatą i kompletną panoramę barokowego malarstwa Flandrii czasów Rubensa. 

Wystawa „Złoty wiek malarstwa flamandzkiego. Rubens, van Dyck, Jordaens... 1608–1678” jest pierwszą w Muzeum Narodowym w Warszawie  prezentacją  tej wielkiej i atrakcyjnej wizualnie szkoły malarskiej, którą cechuje realizm, zmysłowość i bujna radość życia, wyrażające się w ogromnej różnorodności tematyki, dynamizmie kompozycji,  nasyconej gamie barw i brawurowej fakturze malarskiej. 

Prezentowane są tu dzieła Petera Paula Rubensa i innych nie mniej słynnych mistrzów tej szkoły: Antona van Dycka, Jacoba Jordaensa, Davida Teniersa, Fransa Snydersa, Jana Fyta. Są to przykłady portretu, malarstwa religijnego, mitologicznego i alegorycznego, scen rodzajowych, pejzażu i martwej natury. Obok dużych, reprezentacyjnych kompozycji o wyraźnym wpływie Rubensa, pokazujemy też zespół mniejszych obrazów gabinetowych, poszukiwanych i cenionych tak przez dawnych jak i współczesnych kolekcjonerów. 

Pieter Boel (Antwerpia 1622 – Paryż 1674)
Martwa natura z globusem i papugą kakadu, ok. 1658
Płótno, 129 x 168 cm
Gemäldegalerie der Akademie der bildenden Künste, Wiedeń, nr inw. 757